Labrador - szczeniak czy pies dorosły?
Zazwyczaj jeśli kupujemy psa, to chcemy, aby był on młody, by mieć wpływ na jego charakter i przyglądać się jak dorasta. Prawdą jest, że im pies jest młodszy, tym szybciej przeprowadzi się do nowego domu i szybciej można zacząć podstawowe wychowywanie. Przeważnie możemy kupić psa, który ma 8 tygodni, bo wówczas jest on już samodzielny, co pozwala rozłączyć go z matką i rodzeństwem. Poza tym wówczas organizm nabiera już odporności. Zalety posiadania starszego psa są oczywiste: jest nauczony czystości w domu, potrafi wychodzić na smyczy, nie potrzebuje karmy dla szczeniąt i reaguje na swoje imię. Z drugiej zaś strony trudniej jest poprawić błędy wychowawcze, które wyniósł pies z poprzedniego domu. Trudno przyzwyczaić go do nowego otoczenia i nowych właścicieli, ten proces trwa o wiele dłużej niż w przypadku szczeniaka. Jeśli kupimy np. rocznego psa może się okazać, że jest on przyzwyczajony do miejskiego gwaru, rozumie podstawowe polecenia. Jeśli chcemy zając się hodowlą Labradorów lub uczestniczyć w wystawach to u dorosłego psa szybciej rozpoznamy czy nadaje się on na czempiona. Jeśli chcemy np. z psem pracować i szkolić go według własnych potrzeb, to lepiej kupić szczeniaka. Spokojny i starszy pies jest dobrym wyborem, gdy spodziewamy się dziecka lub mieszkamy pod jednym dachem z kimś starszym z rodziny. Szczeniak niestety wymaga od właścicieli dużo poświęcenia, cierpliwości i silnych nerwów.